zondag 18 juli 2010

Squamish 3 - It´s getting harder!


Na de voorbije rustdag besloten we om ons nog wat beter voor te bereiden op de Grand Wall 5.11a en deden we een nieuwe route genaamd Milk Road 5.11d.


Deze laatste was 8 pitches lang en we deden er ongeveer 6 uur over. De allerlaatste pitch was een geweldige traverserende lijn zonder handgrepen. De lijn volgde een dike op een lichte dal van links naar rechts. Dit was zeer eng, zeker op een hoogte van 300 meter zonder iets onder je.



Gisteren deden we dan uiteindelijk de Grand Wall, blijkt de bekenste multipitch van Canada te zijn. Deze multipitch bestaat uit 11 pitches:
5.10b - 5.10d - 5.10b - 5.10c - 5.9 - 5.10d - 5.10b - 5.11a - 5.11a - 5.10a - 5.10c
Fabi gaf mij de eer om de hardste pitch 11a trad te klimmen, ik voel me ondertussen al meer en meer een tradklimmer!


Vandaag nemen we weer een rustdagje om dan morgen weer een niveautje hoger te gaan.
Een mulititch 5.11c genaamd Freeway. Blijkt een zeer populaire route te zijn met enkele zeer harde routes in.
We gaan elke keer een niveautje hoger.



Binnen enkele dagen ga ik het sportklimmen in Squamish eens bekijken om wat afwisseling te hebben.

vrijdag 16 juli 2010

Squamish - Canada 2 "Living in the vertical world"

De eerste echte rustdag vandaag. De vorige poging tot het nemen van een rustdag was mislukt:). Gisteren deed ik samen met Fabi een lange multipitch van 13 pitches, genaamd Angels Crest, 5.10b. Het aantal meter dat we geklommen hebben was ongeveer 500 meter. Dit heeft een hele dag geduurd met de approach en de descent er bij gerekend.





Vandaag was een heerlijk rustdag, we namen de moeite om een uurtje naar het zwembad te wandelen en daar wat baantjes te zwemmen en in het stoombad te liggen.


Ik heb afgelopen dagen toch onderschat hoe zwaar het trad klimmen is. Het is niet alleen maar wat klimmen maar ook veel wandelen met al het materiaal en veel touwwerk. Het echte klimniveau dat ik tot nu toe geklommen heb ligt zeer laag maar dat is nodig om alle touwtechnieken en materiaal te leren kennen.

Onze volgende beklimming wordt de bekende Grand Wall, 5.11a. Deze bevindt zich in het midden van The Chief en is een echte klassieker, ik ben benieuwd!

dinsdag 13 juli 2010

Squamish - Canada 1

Na mijn avontuur om de US binnen te raken vond ik al snel mijn weg naar Squamish. Vanuit Seattle nam ik de bus naar Vancouver, van daaruit de bus naar Squamish. Spijtig genoeg viel ik lekker in slaap van al dat reizen en kwam ik in Squamish North terecht. Om 9:30pm begon ik dan naar ´´The Chief´´ te liften, zo moe als ik was met heel mijn backpack. The Chief is de grote wand van 600 m waar al het trad-klimmen gebeurt. Onderaan ligt een sprookjesbos vol met prachtige boulders.

Al snel kreeg ik een lift naar the main campground onderaan the chief. Onmiddellijk werd ik goed ontvangen door een hoop klimmers die me vertelden hoe het allemaal in zijn werk ging op deze propere maar toch basic camping.
Ik installeerde me volledig, zocht een mooie kluis om mijn eten (een powerbar en een wafel) en tandpasta in op te bergen tegen de beren en ging slapen.

De volgende dag besloot ik om wat eten te gaan kopen in downtown Squamish, vond een goede lift en alles verliep zeer vlot! Eenmaal terug op de camping zocht ik de boulders op om wat sociale contacten te leggen. Het duurde geen 2 minuten of ik kwam al in een geweldige groep terecht waar ik heel de dag mee boulderde. De boulders waren prachtig, supergoede friction op een geweldig mooie granietsteen!
Ik kwam er ook enkele Belgen tegen, Nicolas Andry en Olek Kazimirowski die al een reis van 6 maand in Amerika achter de rug hebben. De derde Belg was Jonas Bracke die ook op zijn alleen de boulders van Squamish kwam ontdekken.

Vanaf de tweede dag leerde ik Trad – klimmen van twee geweldige mensen. Een duitser (Fabi) en een zwitser (Martin) die al 4 maand samen rond trekken. Zij namen me mee en leerden me al het nieuwe aan dit soort klimmen. Vanaf de eerste pitch die we deden was ik er echt al zot van! Het is allemaal Crackclimbing, een totaal nieuwe stijl en zoveel te leren! De laatste drie dagen klom ik trad. Gisteren deed ik mijn eerste multipitch van 8 pitches. Geweldig gevoel, je hangt op een grote hoogte, helemaal vrij en je kiest je weg naar de top!

Ik klom eem 5.10b lead, dit wil zeggen met al het materiaal aan de gordel op kop en je moet zelf je beveiliging steken in de barsten waar je ook in klimt. Iedereen die te horen kreegt dat ik dit klom op mijn eerste dag was er erg enthousiats over! Elke dag leer ik bij en het leuke is dat ik heel relax kan klimmen en niet veel schrik heb. Ik vertrouw het materiaal echt supergoed, deed zelfs enkele leuke runouts! :)

Ik zou nog veel meer kunnen vertellen maar die ervaring zal ik later mooi samenvatten!

Keep on following my blog!

donderdag 8 juli 2010

Eerste dag op een ander continent!

Op 7 juli 2010 vertrok ik om 12u in de middag naar Seattle. Na van iedereen afscheid genomen te hebben was het tijd om er helemaal alleen op uit te trekken.
Ik vloog eerst naar Washington DC waar een strenge controle me een half uurtje tegenhield. Het was dus noodzakelijk om een verblijfsadres op te geven. Van daar vloog ik verder naar Seattle. Deze reis in de lucht duurde een kleine 14 uur met daartussen nog 3 uur wachttijd op de grond.
Aangezien het avond was toen ik aankwam in Seattle zocht ik onmiddellijk een hotel om te overnachten. Momenteel is het 8:05am en ga ik opzoek naar een bus die naar Vancouver rijdt. In Vancouver zal ik nog uitzoeken hoe ik in Squamish geraak.

Het is hier inderdaad zoals velen me vertelden toch echt heel anders dan in Europa. Alles is groter, van koffie tot auto! (met daartussen de mens ;))
Het volkje hier is wel zeer behulpzaam en vriendelijk, dat is ook echt wat ik nodig heb om op mijn bestemming te komen.

Verdere updates van deze reis vind je op deze blog wammeer ik nog eens een computer tegen het lijf loop ;).

zondag 2 mei 2010

Bewogen weekend!

Voorbije vrijdagavond was het de jaarlijkse bijeenkomst van het Petzl Team van België en Nederland in de Chamonix in Freyr. Het aantal gesponsorde klimmers door Petzl in België en Nederland breidt zicht steeds meer uit en belooft een sterk team te worden!

Het werd een gezellige avond in de Cham waar de klimmers aan elkaar werden voorgesteld en kennis konden maken met het nieuwe materiaal dat Petzl binnenkort op de markt zal brengen.

Aangezien ik nu toch zo dicht bij de rotsen was kon ik het niet maken om die zelfde avond naar huis te keren zonder geklommen te hebben. Ik besloot om er in mijn auto te blijven slapen om de volgende dag toch een klimmeke te doen!


Ik sprak met enkele Leuvenaren af in Trou Margritte om dat grotje eens te observeren. Ondanks de slechte weersvoorspellingen waren het topcondities. Ik werd ook onmiddellijk fan van de grot, een geweldige sector om je enkele dagen te amuseren! Het is een rots die je vooral niet verwacht in België, heel toffe stijl en alles nog super ruw. Zeer pijnlijk voor het vel maar daar moet een klimmer maar tegen kunnen zeker ;)

Ik had al zoveel gehoord over die speciale route in het gat van Margritte en besloot hem nu zelf eens te proberen, FatFinger!
Eerst deed ik een flash poging maar dit was nog net iets te hoog gegrepen aangezien de bewegingen zeer specifieke zijn met enkele grepen die je toch beter al eens gevoeld hebt. Daarna deed ik de route van de tweede poging.

Verder waagde ik me aan Itinéraire Bis, 8b. Een route van ongeveer 22m met in het begin een bouldersectie in een stevige overhang waarop een dak volgt met enkele grote bewegingen tot aan een tweede kleine crux met daarna een dal uitklim met de voeten op wrijving.
Die dag deed ik twee pogingen waarna het vel op mijn vingers al zwaar had afgezien van de klemmende pockets in het begin.


Zondag voorspelde ze veel regen en inderdaad Frank het weermannetje had weer eens gelijk. Maar we lieten ons niet doen door de druppels en de bozere woorden van Frank en gingen weer naar Trou Margritte. Dit was een uitstekende beslissing, we hadden relatief goed weer met inderdaad enkele druppels. De grot en de uitklim van de routes bleven wel droog waardoor we perfect konden klimmen. Ik probeerde Itinéraire Bis nog drie keer en het ging steeds beter! De laatste poging viel ik in de vijfde beweging waarna ik van de derde beweging terug vertrok en de route in een keer kon uitklimmen! Dit belooft voor volgende keer!

Een volgende keer zal binnen drie weken zijn aangezien ik volgend weekend met school vertrek op eindreis naar Kroatië voor twee volle weken!

maandag 22 februari 2010

ClimbingTrip America 2010

Voor diegenen die het nog niet weten, momenteel zit ik in mijn laatste jaar middelbaar, ASO. Het einde van dit laatste schooljaar komt naderbij. Dit betekent dat ik een lange zomervakantie van 3 maand tegemoet ga.
Ik besloot om mijn kans te grijpen en op mijn eentje een reis door Amerika te maken, deze reis zal 2 maanden duren. Nu dat mijn vliegtuigticket vast ligt is er zekerheid en tijd om een planning te maken. Momenteel liggen twee klimgebieden vast.

Om te beginnen vlieg ik op 7 juli naar Seatlle om vandaar door te reizen naar het bekende Squamish. Hier zal ik een maand verblijven waarna ik een binnenlandse vlucht neem naar Denver. Vanuit Denver zal ik doorreizen naar Rifle, Mt Evants, Joe's Valley en nog andere gebieden, maar nog niets ligt helemaal vast. Op 10 september zal ik spijtig genoeg al terugkeren naar het Belgenlandje.

Meer informatie volgt nog!

dinsdag 16 februari 2010

Vernieuwde Blog!

Zoals u ziet heeft mijn blog een nieuw kleedje gekregen en zijn er enkele upgrades gemaakt. Dit heb ik te danken aan Herman Desmet die ook mijn vorige blog maakte. Een van de nieuwigheden is de link naar media die verwijst naar een verzameling van al mijn beste klimfoto's en -filmpjes. Veel kijkplezier!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More